Ένα αφιέρωμα στη Δυτική Μακεδονία, στην καλύτερη, ακόμα μυστική, απόδραση που μπορείς να κάνεις, με φωτογραφίες από την ομώνυμη σελίδα.

Ο καύσωνας πλησιάζει. Και οι μετεωρολόγοι μας ενημερώνουν πως θα τον θυμόμαστε για χρόνια. Με λίγα λόγια, θα πεθάνουμε όλοι. Άρα, το biscotto, είναι εδώ, ουσιαστικά για να σου σώσει τη ζωή. Ακολουθεί ένα αφιέρωμα στη Δυτική Μακεδονία, μια περιοχή της χώρας μας που δεν είναι μακριά από τη Σαλονίκη, έχει τα δάση και τα νερά που θα κατεβάσουν τη θερμοκρασία του θερμοστάτη σου και το υψόμετρο για να εγγυηθεί την κάθοδο. Από τα 40άρια που μας υποσχέθηκαν.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν, ανήκουν σε μυθικούς φωτογράφους της δυτικής πτέρυγας της χώρας μας και προέρχονται στο σύνολό τους από την σελίδα Δυτική Μακεδονία του facebook, που τα σπάει και θα ‘ταν καλό να της χαρίσεις το like σου. Ξεκινάμε; Ξεκινάμε…:

Το απελπιστικά όμορφο Νυμφαίο, το βλαχοχώρι που είναι σκαρφαλωμένο στα 1.350 μέτρα και υπόσχεται δροσερά μεσημέρια και βράδια κάτω από τοπική… βελέντζα.
Ο Άγιος Αχίλλειος των Πρεσπών, και η πεζογέφυρά του. Πριν τη δημιουργία της πεζογέφυρας προς το νησάκι του Αγίου Αχίλλειου, τα παιδιά του χωριού της λίμνης, έκαναν καθημερινό ταξίδι με παλιές ξύλινες βάρκες ψαρέματος ως το κοντινότερο σχολείο. Τον χειμώνα όμως, υπήρχαν μέρες, που η παγωμένη λίμνη της Φλώρινας και Δυτικής Μακεδονίας, έπρεπε να διασχιστεί με τα πόδια… Φωτογραφία, ο μυθικός Ηρακλής Μήλας.
Στο βάθος, διακρίνεται ανεπαίσθητα το γεφύρι της Πορτίτσας, κάτω ακριβώς από το χωριό Σπήλαιο του νομού Γρεβενών, σημείο που αποτελεί την αρχή της Βάλια Κάλντα. Φωτογραφία από την Ορειβατική Λέσχη Εορδαίας.
Η Χρυσαυγή Βοΐου και ο καταρράκτης της πλάι στον νερόμυλο και τον βράχο που ‘χει το σχήμα καρδιάς. Φωτογραφία, Ηρακλής Μήλας.
Ο καταρράκτης του Σκεπασμένου, έξω από το Βελβεντό της Κοζάνης, μια φυσική βάθρα που θα ρίξει την θερμοκρασία σας αν είστε επαρκώς τολμηροί.
Το πλατανόδασος του Ρυμνίου, ένα δάσος που παρέμεινε όρθιο όταν η περιοχή απέκτησε τη λίμνη του Πολυφύτου από την ΔΕΗ. Μια φωτογραφία του υπέροχου Στέλιου Ανδρουλιδάκη.
Εικόνα από την Βάλια Κάλντα, από τον Νίκο Σπύρου. Το νερό είναι κυριολεκτικά παγωμένο, κι ας λέει ο Θανάσης μας πως «είναι πιο ζεστό απ’ το αίμα»…
Η «Υψηλή» γέφυρα Σερβίων και η λίμνη Πολυφύτου στην Κοζάνη. Φωτογραφία σε μια μαγική ώρα, από τον Ηρακλή Μήλα.
Στα στενά της Καστοριάς και του Ντολτσό, εκεί που η πέτρα βασιλεύει ακόμη. Φωτογραφία της Μαρίας Αρχοντίδου.
Η πισίνα που φτιάχτηκε τεχνητά, στο Νεστόριο, με τα νερά του Αλιάκμονα. Πλάι της, δεσπόζει τα καλοκαίρια, η κεντρική σκηνή του Ρίβερ Πάρτυ. Το οποίο και περιμένουμε ανυπόμονα, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Φωτογραφία, Λουκάς Ζιάρας.
Η Καστοριά από ψηλά, κι όχι από drone, του Κύριλλου Σαμαρά. Ίσως η ομορφότερη πόλη της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Κι ας μοιάζει θάλασσα… Πανσέληνος πάνω από τα νερά της Μικρής Πρέσπας… Φωτογραφία, Γιώργος Τσούμπας.
Το σπίτι που χρησιμοποίησε ο τιτάνας Θόδωρος Αγγελόπουλος σ’ ένα ταξίδι που κατέληγε στα Κύθηρα. Φλώρινα, η κυρά του Σακουλέβα. Φωτογραφία, Γιάννης Αρβανιτάκης.
Οι γωνιές που δεν περίμενες πως θα βρεις στο κέντρο της Κοζάνης. Αργύρης Καραμούζας, ο άνθρωπος που αποφάσισε να αναδείξει την καρδιά της Δυτικής Μακεδονίας.
Το γεφύρι της Πορτίτσας, κάτι από Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, στην αρχή της Βάλια Κάλντα. Φωτογραφία από τον Ανδρέα Οικονόμου.

Κλείνω με δυο φωτογραφίες από το Βαρικό της Φλώρινας, ένα κρυμμένο διαμάντι που περικυκλώνεται από δάσος:

Το Βαρικό της Φλώρινας και τα λευκάδια του, σε ένα κρυφό σχεδόν οροπέδιο, στο τέλος του νομού Φλώρινας. Φωτογραφία, Βαγγέλης Γκαραγκούνης.
Και η φθινοπωρινή οπτική του, σ’ ένα φθινόπωρο που έρχεται νωρίς το Σεπτέμβρη στην Δυτική Μακεδονία. Φωτογραφία Κ. Π. Πανάτσας.

Κλείνω με ένα θαύμα της Δυτικής Μακεδονίας, μιαν αλπική λίμνη, την Μουτσάλια, που είναι κρυμμένη στον Γράμμο, σε υψόμετρο 1.730 μέτρων… Η λίμνη, φιλοξενεί στα νερά της τους δικούς της μικρούς δράκους, τρίτωνες.

Η αλπική Μουτσάλια

Οι αρχές του φθινοπώρου στην λίμνη Μουτσάλια. Μια φωτογραφία του Δημήτριου Λάμπρου.
Και του φθινοπώρου τα μέσα, σ’ ένα διαμάντι του τόπου μας…