Μια νέα παρουσία

Η Σοφία Αβραμίδου ανεβαίνει στη σκηνή της Μονής Λαζαριστών για μια μουσική παράσταση με αναφορές στον κινηματογράφο. Αυτή ήταν μια καλή ευκαιρία για να γνωρίσουμε καλύτερα την ερμηνεύτρια και δημιουργό με τις ήδη σημαντικές συνεργασίες.

Σοφία πως ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική και το τραγούδι; Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά βιώματα;
Από πολύ μικρή ηλικία και λόγω της μεγάλης αγάπης που έτρεφε ο πατέρας μου για την κλασική μουσική ήρθα σε επαφή με αυτό τον μουσικό κόσμο. Έτσι ξεκίνησα και τις κλασικές μου σπουδές στο πιάνο. Παράλληλα βέβαια τα μουσικά μου βιώματα εμπλουτίστηκαν και από την ελληνική μουσική παράδοση με συνθέτες όπως ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης ενώ μέσα από αυτά δεν έλειπε και το ρεμπέτικο παραδοσιακό άκουσμα. Με το τραγούδι είχα μια ιδιαίτερη σχέση από εξίσου μικρή ηλικία. Ήταν πάντα μια διέξοδος κι ένας μοναδικός τρόπος έκφρασης για μένα.

Πόσο εύκολο είναι στην εποχή μας , όπου η τέχνη φανερά αντιμετωπίζει κρίση , να προβάλλεται ένα ποιοτικότερο είδος μουσικής;
Όλα είναι σε συνάρτηση με την κοινή αισθητική κάθε τόπου. Δυστυχώς, η χώρα μας πάσχει αισθητικά κι αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο στην τέχνη γενικότερα. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι όταν υπάρχει έλλειψη μουσικής παιδείας, ένα ποιοτικότερο είδος μουσικής να μη βρίσκει ανταπόκριση.

Έχεις ήδη αξιόλογες συνεργασίες στο ενεργητικό σου. Μίλησε μου για κάποιες από αυτές.
Δεν ξεχνώ τη συμμετοχή μου στη συναυλία που είχε πραγματοποιηθεί το 2007 στο Θέατρο Γης με τη Δημοτική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, τη Μίλβα, τον Σταμάτη Κραουνάκη και τον Θάνο Μικρούτσικο. Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για μένα, αφενός γιατί ήμουν σε πολύ μικρή ηλικία και αφετέρου γιατί ήταν μια μοναδική μουσική συνεύρεση. Ξεχωριστή συνεργασία ήταν, επίσης, αυτή με τον Μανώλη Ρασούλη και τον Ορφέα Περίδη. Νιώθω πολύ τυχερή για τη γνωριμία μου με τον Μανώλη Ρασούλη, διότι πέραν της καλλιτεχνικής πλευράς ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα και ένας εξαίρετος άνθρωπος. Πρόσφατη είναι και η συνεργασία μου με τον Γιώργο Σταυριανό με τη συμμετοχή μου στο δίσκο του "Η κολοκύθα που έγινε πάλι άμαξα…." μαζί με τους Μανώλη Μητσιά, Παντελή Θαλασσινό και Ντίνα Γιακουμάκου.

Η παράσταση που παρουσιάζεις φέτος "Κάτω από του λύχνους των άστρων…." είναι εμπνευσμένη από τον κόσμο του κινηματογράφου. Πώς επέλεξες κάτι τέτοιο και ποιά είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Ανέκαθεν έτρεφα μεγάλη αγάπη για την τέχνη του κινηματογράφου. Εξαιτίας της ενασχόλησης μου με τη σύνθεση ήρθα ακόμα πιο κοντά σ’ αυτό, ανακαλύπτοντας τη γοητεία που αποπνέει το πάντρεμα εικόνας και ήχου. Θεώρησα, λοιπόν, πολύ ενδιαφέρον να κάνω ένα ανάλογο μουσικό αφιέρωμα στον ελληνικό και ξένο κινηματογράφο, το οποίο παρεμπιπτόντως θα περιλαμβάνει και κάποια ανέκδοτα κινηματογραφικά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Δεν μπορώ να μιλήσω για μελλοντικά σχέδια κάτω από τις συνθήκες που βιώνει η χώρα μας, παρόλα αυτά προσπαθώ όσο μπορώ να κάνω πράγματα που με γεμίζουν και ελπίζω αυτό να έχει ένα μικρό αντίκτυπο προς τον κόσμο. Αυτό που είναι σίγουρο μελλοντικά είναι η κυκλοφορία μιας δισκογραφικής δουλειάς στην οποία ερμηνεύω κάποια τραγούδια σε μουσική του Πέτρου Σατραζάνη, ενός νέου και ταλαντούχου παιδιού, και ποίηση Διονύση Καρατζά.

Η Σοφία Αβραμίδου θα εμφανιστεί στις 19 Ιουλίου στη Μονή Λαζαριστών. Περισσότερα εδώ.

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ