Η έννοια της ταβέρνας στην Ελλάδα έχει μακρά ιστορία και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαιά της έχει γραφτεί στη Θεσσαλονίκη με την ποικιλία των γεύσεων και των παραδόσεων. Άρωμα από αποστάγματα και βαρελίσιο κρασί, τσιγαριστό κρεμμύδι, και μια ρουστίκ ατμόσφαιρα αναλλοίωτη. Αναρωτιέμαι συχνά πόσα έχουν «ακούσει» οι τοίχοι από τις ιστορικές ταβέρνες της Θεσσαλονίκης. Γέλια, τραγούδια αλλά και αναστεναγμοί.

Γράφει ο Κώστας Γιάντσιος

Κάποια από τα «κομμάτια» αυτής της πορείας έχουν μείνει στον χρόνο και στα ιστορικά λευκώματα ενώ ορισμένες ταβέρνες συνεχίζουν τη διαδρομή τους μέχρι και σήμερα μαζί με νεότερες προσθήκες που έχουν δώσει το δικό τους στίγμα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Ας κάνουμε μία αρχή παρακάτω, σ’ αυτό το πρώτο μέρος και θα συνεχίσουμε με νέες αναζητήσεις.

Κρόνος
Βασ. Όλγας 178 & Γ. Βαφόπουλου 30


Ο «Κρόνος» από το 1961, αποπνέοντας το άρωμα της παλιάς πόλης, συνεχίζει την αφοσίωση στην παράδοση και στην ποιότητα. Δε θα φύγετε από τον Κρόνο αν δε δοκιμάσετε τα φημισμένα του σουτζουκάκια, περιζήτητα εδώ και 50 χρόνια. Δημοφιλής και πεντανόστιμος είναι και ο κρεατένιος γύρος τους αλλά και η σουβλιστή του μπριζόλα.



Παλιά Αθήνα
Ίμβρου 24, Κάτω Τούμπα

Μία ιστορική ταβέρνα, σημείο αναφοράς, που έχει χτίσει μια μεγάλη παράδοση. Στην Παλιά Αθήνα θα απολαύσετε κρασιά που προμηθεύονται από όλον τον κόσμο, εξαιρετική χύμα βαρελίσια ρετσίνα, που φτιάχνουν οι ίδιοι από το 1965, και πεντανόστιμα πιάτα. Τα κρεατικά είναι εκλεκτά και είναι και το χαρακτηριστικό στοιχείο διαχρονικά. Διάφορες κοπές κρεάτων, μαστοριά στο ψήσιμο και αξιοζήλευτη συλλογή κρασιών. Εν ολίγοις, ένας χώρος που αποπνέει αυθεντικότητα.


Ίγγλις
Ηροδότου 23, Άνω Πόλη

Από το 1914 σερβίρει χωρίς διακοπές και είναι ένα από γαστρονομικά «φαινόμενα» της Θεσσαλονίκης. Από το 1950 το συναντάμε στην Ηροδότου σε ένα περιβάλλον που δε θυμίζει καθόλου πόλη, μέσα στη γραφική συνοικία, το Ίγγλις είναι διαχρονικά το στέκι των εκάστοτε νέων αλλά και όσων κρατούν μέσα τους τη νεότητα και θέλουν να απολαύσουν το φαγητό και την ατμόσφαιρα του. Μενού ταβέρνας, όπως λένε οι συνεχιστές της παράδοσής τους αλλά και πιάτα ημέρας με μαγειρέματα σε γάστρες και στη λαδόκολλα με υλικά εποχής.



Τσινάρι
Αλεξ. Παπαδοπούλου 52 & Ισμήνης, Τσινάρι

Photo courtesy: Art & Culture

Ένας ακόμη «μύθος» της Άνω Πόλης με ρίζες στη δεκαετία του 1930, που επίσης έχει συντροφέψει τις στιγμές γύρω από τα τραπέζια του γενεών και γενεών. Τα σμυρνέικα σουτζουκάκια του είναι πολυσυζητημένα ενώ έχει φιλοξενηθεί ως πρόταση σε πολλά αφιερώματα ελληνικών και ξενόγλωσσων μέσων ενημέρωσης για τη γαστρονομία και τον τουρισμό. Το χειμώνα γύρω από τη σόμπα και όταν ανοίγει ο καιρός κάτω από τη δροσιά των δέντρων και την ατμόσφαιρα της πλατείας, εξακολουθεί να μαγνητίζει φίλους κάθε ηλικίας.



Κρεωνίδης
Λεωφόρος Όχι, 4, Άνω Πόλη

Στην Παλιά Σαλονίκη, το 1924 ξεκινάει ο Νίκος Κρεωνίδης το ταξίδι του στη μαγειρική με τα θρυλικά «Βαρελάκια» στο Λιμάνι. Το 1935 η μαγεία, όπως λένε οι άνθρωποι του, της Άνω Πόλης τον γοητεύει και έτσι μεταφέρεται εκεί. Απλοί άνθρωποι, πιστοί θαμώνες αλλά και προσωπικότητες έχουν καθίσει στα τραπέζια του: Βέμπο, Ελύτης, Κατράκης, Τσαουσάκης, Φυσσσούν, Β. Βασιλικός. Αλλά και Ίαν Γκίλαν, Βουτσινάς, Λάσκαρη, Δανδουλάκη, Καρέζη, Καζάκος, Πλωρίτης, Μαριώ, Αγάθωνας. Έτσι συνεχίζεται και σήμερα αυτή η παράδοση με εξαίσιους μεζέδες, επιλεγμένα κρέατα και θαλασσινά και με θέα από το υπέροχο μπαλκόνι που κοιτάει όλη την πόλη.

Η αναζήτησή μας συνεχίζεται…