Το διάστρεμμα της ποδοκνημικής είναι μια από τις πιο παρεξηγημένες μυοσκελετικές κακώσεις του σύγχρονου ανθρώπου και συνήθως αντιμετωπίζεται λανθασμένα.

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ότι κάποιος «στραμπούληξε» το πόδι του αλλά δε μας έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση σαν πάθηση. Ένας ελαφρά οιδηματώδης αστράγαλος και η συνήθης αντιμετώπιση με ξεκούραση-πάγο-δέσιμο και ανάρροπη θέση  (R.I.C.E) είναι το επικρατέστερο πρωτόκολλο, αν και παρωχημένο. Μάλιστα, η αντιμετώπιση που αναφέραμε, συνήθως εφαρμόζεται στις καλύτερες των περιπτώσεων. Τις περισσότερες φορές, απλά δοκιμάζουμε αν μπορούμε να φορτίσουμε το πόδι, χρησιμοποιούμε ψυκτικό σπρέι και συνεχίζουμε τη δραστηριότητά μας. Αυτό βέβαια, οδηγεί στην επόμενη πολύ δύσκολη μέρα, μιας και μόλις «κρυώσει» το πόδι, αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος του προβλήματος. Εκεί, συνήθως, έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτή του αρχικού τραυματισμού. Αυτό γίνεται επειδή η συνέχεια της δραστηριότητας, με ένα πόδι πρησμένο, πιθανώς ασταθές, αλλά και με ένα τραυματισμό οξύ, που απλά καλύπτεται λόγω της υπερέντασης του αθλήματος, οδηγεί σχεδόν σίγουρα σε επιδείνωσή του. Το παραπάνω, όμως, ίσως να μην είναι το χειρότερο σενάριο, γιατί τουλάχιστον από την επόμενη μέρα δίνεται πάντα η απαραίτητη προσοχή. Στις περιπτώσεις όμως, που τα συμπτώματα είναι αρκετά ήπια, ο ασθενής δε δίνει την δέουσα σημασία, δε μπαίνει σε πρόγραμμα αποκατάστασης, δεν ελέγχεται για πιθανό κάταγμα, δεν κάνει γενικά τίποτα πέραν του να συνεχίζει χωλαίνοντας την καθημερινότητά του. Έτσι, μήνες μετά, παραπονιέται ότι όποτε ζητήσει το κάτι παραπάνω από το πόδι του, αυτό πρήζεται, πονάει και γενικά εμφανίζει τα συμπτώματα της χρόνιας αστάθειας της ποδοκνημικής. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να αναφέρουμε τα σωστά βήματα από την ώρα του τραυματισμού, μέχρι την ώρα που θα επανέλθουμε με ένα υγιές πόδι στην καθημερινότητά μας.

Αυτά είναι:

  1. Αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας και εκτίμηση της βλάβης. Σταθεροποίηση, περιορισμός οιδήματος και πόνου.

2. Παραπομπή για τις κατάλληλες εξετάσεις.

3. Πιθανή φαρμακευτική αγωγή ή επέμβαση ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού.

4. Έναρξη φυσιοθεραπευτικής αντιμετώπισης με αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη μέσα και προοδευτικές ασκήσεις ενδυνάμωσης, σταθεροποίησης και ιδιοδεκτικότητας.

5. Επαναφορά στο άθλημα ή στην καθημερινή δραστηριότητα.

Ολοκληρώνοντας, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί η αρχική αιτία του διαστρέμματος και να εκτιμηθεί αν ήταν τυχαίο γεγονός ή υπήρχε προδιάθεση. Η δομή και κίνηση των ισχίων, τα βλαισά ή ραιβά γόνατα, καθώς και η μελέτη της κατανομής των φορτίων στο πέλμα με τη χρήση πελματογράφου μπορούν να δώσουν απαντήσεις και να ολοκληρώσουν το πλάνο θεραπείας, με σκοπό την πρόληψη νέου τραυματισμού. Υποχρέωση του ασθενούς αποτελεί η αναζήτηση του κατάλληλου ιατρού και φυσικοθεραπευτή, των οποίων καλό είναι να ζητά την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, αλλά και την νόμιμη άδεια λειτουργίας εργαστηρίου ή ιατρείου, μιας και η αντιποίηση αποτελεί σημείο των καιρών. Είναι αναγκαίο να εμπιστευόμαστε την υγεία μας σε άτομα που έχουν την κατάρτιση, αλλά και θα αναλάβουν την ευθύνη όταν και αν αυτό χρειαστεί.

Παπανικολάου Χρυσόστομος PT, MSc, CAT, MT

Διεύθυνση
Physiohealth, Αλεξανδρείας 84